سفر نامه

درباره سفر مینویسم

سفرنامه مالزی - فرودگاه

فرودگاه

سفر ما به مالزی در روز 5 شنبه 6 فروردین 1388 شروع شد ،که 13 شب و 14 روز طول کشید. به خاطر زبان خوب همسرم و اطلاعاتی که از قبل تو اینترنت پیدا کرده بودیم از سایتهای فارسی زبان و انگلیسی زبان خودمون بدون تور سفر کردیم که بعد از سفر فهمیدم واقعا کار خوبی کردیم به این تورها پول الکی ندادیم . از قبل پرواز امارت رو رزرو کرده بودیم که ساعت 10 و نیم از تهران به دوبی میرفت و بعد از سه ساعت ترانزیت به سمت کوالالامپور حرکت میکرد. فرودگاه امام یه فرودگاه خیلی کوچیک بود که برخلاف گفته های دیگران که میگفتن خیلی بی در و پیکره اصلا این طور نبود یعنی انقدر کوچیک بود که اصلا در و پیکر نمیخواست براحتی میتونستی راهت رو پیدا کنی .هواپیمایی امارات واقعا عالی بود.

امکان گوش دادن به موزیک، دیدن فیلم و بازی در مونیتورهای اختصاصی هر صندلی ، کلی از وقت ما رو توی هواپیما به خودش اختصاص داد. همچنین پذیرایی داخل هواپیما خیلی عالی بود

در صورتی که درخواستی هم داشتی مثلا نوشیدنی و ... به صورت رایگان سرو میشد اگه اشتباه نکنم اب جو هم سرو میشد که البته ما نخوردیم. از دبی به کوالا لامپور 8 ساعت راه بود که با 4 ساعت اختلاف ساعت ما ساعت 2 بعد از ظهر جمعه 7 فروردین به وقت مالزی به مقصد رسید یم. فرودگاه مالزی خیلی بزرگ و قشنگ بود و فکر کنم جزو فرودگاههای 5 ستاره دنیاست . برای گرفتن بار باید سوار یه قطار میشدیم به اون یکی سمت فرودگاه میرفتیم تا بارمون رو تحویل بگیریم . 

تو یه صف طولانی ایستادیم برای زدن مهر ویزا روی پاسپورتمون که به صورت رایگان و برای مدت 3 ماه به ما ایرانیان داده میشد . ما وارد کوالالامپور نشدیم چون پرواز داخلی ایر اشیا (Air asia) رو رزرو کرده بودیم برای پنانگ ، یعنی ما 2 و نیم بعد از ظهر رسیدیم و ساعت 4 پروازمون به سمت پنانگ بود که البته پرواز تاخیر داشت و ما ساعت 8 شب به پنانگ رسیدیم. برای رفتن به ترمینال داخلی باید سوار تاکسی میشدیم که حدود 10 دقیقه با تاکسی راه بود و از اونجا چک این شدیم برای سوار شدن به هواپیمای پنانگ . هواپیمایی ایر اشیا خیلی جالب بود. پذیرایی تو اون به صورت پولی بود و همچنین بار که تا 30 کیلو برای دو نفر باید 20 رینگیت میدادیم و اگه هر کیلو اضافه میخوردیم به ازای هر کیلو فکر کنم 20 رینگیت باید پول میدادیم. که البته ما اضافه بار خوردیم و مجبور شدیم برای اینکه پول ندیم بارهامون رو تو ساک دستیمون خالی کنیم و به داخل هواپیما ببریم. نکته جالبش این بود که تو هر چقدر که میخواستی میتونستی بار داخل هواپیما ببری ، یعنی در اصل هیچ کس اضافه بار نمیخورد. هدف اصلی این پرواز ها اینکه هر کسی بتونه سوار هواپیما بشه چون قیمت بلیط ها رو کاهش داده بود و پول بار، غذا و .. روش حساب نشده بود.

توصیه های من : بارتون رو خیلی سبک بردارین باور کنین خیلی از لباسهایی رو که میبرین حتی یه بار هم استفاده نمیشه. با خودتون حتما دمپایی ببرین چون خیلی از هتل ها به خاطر بهداشت عمومی دمپایی ندارند. دارو هم بیارین نه خیلی زیاد فقط در صورتی که دچار سردرد ، دل درد و .. شدید دارو دم دستتون باشه. اصلا لباس گرم نیارین چون مالزی خیلی گرمه و اصلا احتیاجی به لباس گرم پیدا نمیکنید. چتر هم فراموش نشه جزو ملزوماته سفره.

پی نوشت : پولتون رو تو فرودگاه چنج نکنید ، فقط اونقدر تبدیل کنید که تا داخل شهر برسید .داخل تمامی شهرهای مالزی پر از صرافی هست که میتونید به قیمت خیلی بهتر پولتون رو به رینگیت تبدیل کنید. هر رینگیت در حدود 300 تومان میباشد.

+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم تیر 1388ساعت 13:0  توسط سمیر  |